Jediechte en mieë

Vier wille ós móddersjproach in iere haode en sjrievere ing buun jeëve um mit anger sjrievere sjpas an ós móddersjproach tse beleëve. Ózze verain leëft doarum alling mar durch dat de mitjlieder in ós móddersjproach sjrieve.

Wie d’r verain in 2005 25 joar besjtóng, hant vier e joebielejoemsbóch oesjejaove. Dat is oesverkoad mar flaich nog tse vinge bij ’t jesjef van d’r Joep óp d’r Maat.

Hei wille vier uuch tekste aabeie van ós mitjlieder. Van ós darft uur dis tekste ummer en uvveral jebroeche, went uur waal jiddes kier effe d’r naam van d’r sjriever d’rbij neumt.

D’r heer/verke, (2015)

 

’T janse joar zoog me hem lofe, mit hód, sjtek en rink, ummer verzörgd bis in d’r klingste poenkt. Óp alles eraver kiekend wat in zieng oge nit jód, sjun, vies, vleddieg, krauw of krapuul woar.Jrussend noa jidderinne, ummer dan mit de hank an d’r rank van d’r hód en mit d’r kop knikkend.

Inne heer en wat vuur inne.

Kót en jód, ’t woar inne heer deë jeer jezieë woar. Evvel ee moal in ’t joar, dan woar d’r heer wiet tse zukke.Dan jong heë noa de herrezietsóng, verkleid, mit ee masker óp. In d’r zaal woar heë al dat, woa heë ’t janse joar óp  eraver kieket. Loog óp de eëd, sjtóng óp d’r dusj en óp de sjteul. Loos de bóks zakke wen e lekker meëdje óp de buun sjtóng en rennet óch nog hinger dat meëdje aa went ’t veëdieg woar en van de buun aaf jóng. Ezoeë lang bis me hem oes d’r zaal zats.Dan nog woar ’t nit sjloes, heë jong dan wieëtsjaf in en oes en óch hei zats me ‘m ummer werm eroes, heë benómp ziech wie e verke. Woa heë koam, doa hoeëd me de vrauwlu alling mar sjreie. Sjpas, plezeer en ee en al jroeës vermaach woar ’t vuur hem.

D’r daag noa zienne rauwsj woar heë noeëts óp zie werk. Ummer noa ing of anger beurs. Dat sjtimmet nit, heë loog in bed, kroog de oge nit óp, inne janse jroeëse kater hauw heë.D’r nieëkste daag, ziet me hem werm lofe, hód, sjtek en rink, sjtram in ’t pak en eraver kiekend óp alles wat winniejer is wie heë.

Heë is werm d’r man, ’t vuurbild vuur jidderinne. En nieëks joar, hingt heë werm de zauw oes.

 

Wim Wouters

 

De tant. (2016)

 

De tant woar ing blue vrauw, die ’t leëve verbraad mit poetse, zörje en beëne. Dat beëne woar duks hieël sjlim. Went inne krank woar, dan woar dat d’r óptakt vuur inne beënmarathon, deë dökser wèche koeëd doere. Went me dan werm besser woar, jóng me effe aa en dan hool ze óp mit beëne. De tant hat ins drei mónd zitse beëne vuur inne nónk mit ing verkoudheed, wie deë noa drei daag werm besser woar, woar deë jans verjèse um effe bij huur langs tse jón. Ze hat ’t noeëts jewós! Hauw me jet jedón, wat nit durch d’r buejel koeëd, dan koam de tant en wórp diech mit hillieje um de oere, dat me sjeël zoog. Doa woar pastoer óp zóndieg, bij de predieg, inne koerknaap teëje. D’r duvel, Herjod en Maria, zose sjtandaard drin en went ’t jet sjlimmer woar, dan hoalet ze óch nog d’r paus en jidderre hillieje deë jraad in heur óp koam d’r bij.Ónger d’r sjtreef, zie woar ’t jewisse van de famillieë. Went urjens fes woar, dan woar zie ummer als ieëtsjte en vöal tse vrug doa. Ze bloof óch ummer bis ’t letste en hóffet ummer werm jet mit tse krieë vuur heem.

Vrije woar e woad dat me nit broechet oes tse sjprèche. Zie hoevet jinne man, zie woar jelukkieg alling! Nuks wool ze wisse van al die manslu die ummer werm mit blómme koame, mit heur oes jón, jemuutlieg urjens jet èse. Allenui hauw zie ze voet jesjikd en mit de joare, woare ummer winniejer kómme, bis ópins, jinne mieë koam. Ze hauw ’t hoes vuur ziech alling, jidder daag werm  en óp zóndieg, zoos ze dan hinger de vinster en kieket noa de peërsjer die tsezame an ’t sjpatsere woare en pietsjet e tröansje voet.

Hu woar fes. D’r pap hauw jeboertsdaag en dat vieret me mit kinger, kingskinger en de famillieë. De tant woar al werm jans vrug doa en hauw al inne hoave vlaam óp wie d’r ieëtsjte bezuk koam. Me laachet um auw wietse. Bemoelet de lu. Hauw ’t uvver ’t weer van de janse wèch en wat vuur weer me vruier rónk dis tsiet hauw. D’r oavend woar jemuutlieg. Bis óp d’r moment dat d’r Jack erinner koam. Deë hauw ummer waal urjens in ing wieëtsjaf ing verzamloeng, óch al woar heë in jinne verain. D’r Jack woar inne pestkóp en vóng ’t herlieg de lu tse tsenke. Wie heë binne koam, zaat heë al reëtsouw: “Noen móst uur ins kieke wat hei vuur de duur ligkt.”

Jidderinne wool toch waal jeer wisse wat in deë zak zoos en heë bejon dem ins leëg tse hoale. “Ja kiek miech ins hei, inne bh, óngerbóks, zukke, rók, hèmme, sjong, iech dink dat doa inne oane jet noa heem is jejange.” ’t Trees zeët: “Zaan ins tant, hat uur nit óch zoeë inne rók?” De tant kriet inne roeë kop en zeët: “Joa, joa, evvel dem lek iech nit urjens vuur de duur.” En doe koam ‘t. “Ja hiemmelherjotharrelewelt, hei zitse bilder in, boh, kiek ins me kan de jezichter nit zieë evvel waal alles van hinge.”Doe woeëd ’t sjtil in ’t tsimmer, d’r inne kieket d’r angere aa en jinne wos wat tse zage. De tant brooch d’r sjwees oes en wós nit woa tse kieke. “Die zunt naksj.”, zaat d’r Jack. Heë kieket noa de tant en zaat: “Die vrauw hei óp d’r ruk jezieë hat jans veul van diech voet.” Óp dat moment is de tant ópjesjtange en jejange, nog noeëts ezoeë vrug.

Wie ze voet woar, zeët d’r Jack: “Iech dink dat ze noen waal e tsietje sjtil is. Wie iech lets van ing verzamleng koam, hoeëd iech jiefele en doe bin iech ins jange kieke en zoog iech de tant doa mit inne man sjwömme in ’t sjwömbad van d’r noaber deë óp vakans woar. Doe han iech de kleier mit jenoame en wie ze oes ’t wasser koame en zoge dat die voet woare, hant zie ’t óp e lofe jezats. De tant hat ziech ing janse tsiet nit mieë losse zieë óp fester en anger jeleëjenhete van de famillieë.

Ze woar noen jidder daag an ’t beëne dat alles flot verjèse woar.

Wim Wouters

D’r diechter en d’r boer

D’r boer koeët me d’r janse daag óp zieng velder vinge
Al die sjtonde oane mentenere hoezere en zöamsjer noa de eëd bringe
Wirke, sjnirke en ziech aaf en tsauw klöppe mit de natoer
Wie zienne opa zieëliejer, zienne pap en heë noen, mit reët en sjtoots inneboer
’t Joof vuur hem nieks sjunneres als wie al dat jreuns tse zieë jruie en bluie
Inne hoof breetloof, moere um noa tse loere en lekker frisje sjlaat van deë nuie
Dat woar zieng leefde, dat woar va kinks aaf aa zie leëve
Um tse dabbe in deë drek en tse kieke wat de ëed hem dis joar zou jeëve
Óp inne daag trók d’r boer werm dróp oes, mit sjup, trekker en rèch
En wie heë bij zie veld aa koam, zoos doa inne man neëver d’r wèg
E sjtuk papier óp d’r sjoeës, inne potloeëd in de hank en heë liechet jet tse zukke
Zaag, zaat d’r boer, iech wees nit wat-ste dees mar wil ’t e bis-je lukke?
Iech bin ’t kwiet, betste boer, en kan ’t nurjens vinge zaat d’r man mit inne zuet
Iech bin diechter en wil jeer van alles sjuns sjrieve zoeë wie ziech dat jehuet
Mar iech ving de wöad nit die tsezame valle wie de bleds-jere in tseptember
Wie de zonnesjtroale in d’r mai of de vlöks-jere in detsember
Die wöad die zoeë sjun bij-ee passe wie vuur ee jemaad
En die van alles vertselle oane dat jet weëd jezaad
Ja jong, zoeë zaat d’r boer en kratset ziech ins hinger e oer
Iech weul diech jans jeer helpe mar iech bin mar inne ainfache boer
Iech kan diech van al vertselle uvver de weëd van mieng eëd en uvver roeë jemus
Uvver kappes, kómpes, eëpel, öalieg, uvver wirke mit de heng en mieng sjweesvus
Betste boer, dat ving iech sjun evvel doamit ving iech nit wat iech zuk
Zoeë zaat d’r diechter an d’r boer, iech weul ezoeë jeer mieng iedeje tseruk
Wen ’t mos, da kreug iech flaich jet bedaad mit moeziek en mit de richtieje noeëte
Ha! róffet d’r boer, doa kan me ja óp diechte! Sjrief jet uvver karoeëte!
Karoeëte? vroaget d’r diechter, faine miensj, wat miech zou benuie
Wat vings doe ’t sjunste in de natoer, wat wils doe ‘t leefste losse jruie?
Woa jeet die hats van óp en wat jieëft diech jiddere daag nuie mód?
Wat iech ’t sjunste ving, wils-te wisse, iech zal ’t diech zage, jód
Iech han de mieëtste sjpas an e kling sjtuksje zon óp e kuulsje va jreun óp mienne dusj
An ing roeës, ing roeë roeës, jroeës en vol leëvenslit, ’t leefste inne janse wusj
Miene betste boer wat e sjun bild, zoeë zaat d’r diechter, doe jeleufs ’t of nit
Mar mit dieng roeëze, die roeë roeëze óp dienne dusj, doa kan iech jet mit!
Doa sjrief iech uvver en iech zaan diech sjtil in die oer
Iech neum mie nui werk: d’r diechter en d’r boer
Sjun jong, doch dat, zoeë zaat d’r boer an d’r diechter, iech jon durch mit buttele
Haod doe diech mar wieër mit dieng wöad an ‘t kuttele

Maurice Hinzen

 

Doa bin iech heem

Woa mieng eldere zunt jeboare
Woa iech jevónge han en verloare
Doa bin iech heem

Woa vier als kinger sjpieële donge
En tsezame eroezer jonge
Doa bin iech heem

Woa de lü diech d’r zeek lauw maache
En doanoa ins hatslieg laache
Doa bin iech heem

Woa iech vrunk han jezaad
En feëlere jemaad
Doa bin iech heem

Woa inne va miech hool
En miech nit ummer alles jevool
Doa bin iech heem

Woa me zeët woa ’t óp sjteet
En in ’t sjtoa ee drinke deet
Doa bin iech heem

Woa me döks kaoche kan va woed
Me hat jee hoes, me hat ing boed
Doa bin iech heem

Woa d’r Joep óp zienne zokkel sjteet
En alles in ’t plat nog deet
Doa bin iech heem

Woa mieng kinger zunt
En miech jemuutlieg knoevele dunt
Doa bin iech heem

En kunt vuur miech d’r letste daag
Dan zaan iech sjtoots mit inne laach
Doa woar iech heem!

Maurice Hinzen

 

Fantazie i Kirchroa?

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Is wirklieg alles palletti

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Is vrid en vräud
Leëft aod en jónk
Is werk vuur allenui

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Zunt óch jóng lü óp j’n sjtroas
Dunt poliettieker wat ze zage
En duie nit alles in ee sjoas

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Helpt d’r angere d’r inge
Sjteet d’r Joep óp d’r maat
Nit alling mar bare tse binge

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Hilt me zieng sjproach in iere
Doamit ós wöad óch uvver hónged joar
De kinger kanne liere

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Is jidder hoes bewoeënd
Doa zunt jing “hennephuuzer”
Woa ratte vange ziech loeënt

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Kanne kinger sjpieële
En óch i Kirchroa-Wes mit kirmets
Óp kareselle drieëne

In ’t Kirchroa woa iech va haod
Is wirklieg alles palletti

John Vandeberg

 

Sjpas

Sjpas, dat mós-te han in ’t leëve,
Sjpas in ’t jroeës en sjpas in ’t kling.
Sjpas mit angere, of mit zaachens,
Of jans jeweun vuur diech alling.

In die doeë of i jedanke,
Blief d’r hoemoor ummer zieë.
En besjtimd, wens-te dat ins durch has,
Weëd de sjpas alling mar mieë.

Erjer diech nit an die dinger,
Woats-te wieër nuus aa kans doeë.
Vräu diech óp die sjun momente,
Doava weëds-te alwerm vroeë.

Bekiek de welt ins wie e kink,
Dóch ins jek en han ins sjpas.
Dan zals-te zieë en óch werm veule,
Dats-te doa vöal mieë a has.

Jessie Spin-Schlicher

 

Doe

Doe bis d’r wink
Deë sjtrieëlt durch mieng hoare
Doe bis de zon
Die wermt mienge ruk
Doe bis jeróch
Dem rüch iech al joare
Döks jans jeweun
In jedanke tseruk
Doe bis de maiklöksjer
Die in mienge jaad sjtunt
Doe bis ’t roeëderbusj-je
Jans kót bij mie hoes
Doe bis jouw bótter
Die dik óp ’t broeëd kunt
Mer óch de wöad
’t maat miech nuus oes
Doe bis ’t blód
Dat leuft durch mieng oare
Doe bis mie leed
Doe bis mie jeluk
Iech han diech noeëts
Oes mie leëve verloare
In miech en mie kink
Zien iech diech tseruk

Jessie Spin-Schlicher

 

Vrundsjaf

Vrundsjaf in e miensjeleëve,
Dat is neëme en och jeëve.
Vrundsjaf is jemuutlieg en werm.
Vrundsjaf is óch inne trüestende erm.
Bij vrung darf me zieë zoeë wie me is.
Oane ’t jeveul dats-te lestieg bis.
Va vrung doa kan me vöal va liere.
Doarum haod iech mieng vrung in iere.

Annie Lennartz